Basistekst vasten 2026
VASTEN: GA VOOR OMMEKEER, VERBINDING EN NIEUW LEVEN
Wanneer vasten en ramadan samenvallen
De wereld waarin wij leven staat onder spanning. Klimaatverandering tast de schepping aan, oorlogen verscheuren volkeren, polarisatie splijt gemeenschappen. Wereldwijd voelen mensen zich machteloos, de wanhoop nabij. In die leegte en onzekerheid worden velen verleid door populistische stemmen. Politici misbruiken het geloof voor eigen profijt. Religieuze taal zetten zij in om macht te verwerven, niet om te dienen. Zij spelen in op angst en wantrouwen, en zetten mensen tegen elkaar op. Zo wordt het geloof, dat bedoeld is als bron van bevrijding en gemeenschap, een instrument van verdeeldheid. En toch, juist in deze tijd, begint opnieuw de weg van de vasten. Aswoensdag valt dit jaar samen met de start van de ramadan. Misschien is het een uitstekende gelegenheid voor christenen en moslims om samen de weg van inkeer en ommekeer te gaan. Wij delen immers hetzelfde verlangen naar bevrijding en vernieuwing. Het kan een teken zijn dat de Ene groter is dan onze grenzen, en dat de roep om bevrijding universeel klinkt.
Vertrouw: de Ene blijft ons nabij
In iedere mens leeft een oerschreeuw om bevrijding, een verlangen naar leven en recht. Het is de stem van de Ene die ons herinnert aan onze roeping: leven in vrijheid, leven in verbondenheid. Hij hoort ons schreeuwen uit de diepten van oorlog, geweld en gebroken gemeenschappen. Hij is ons steeds nabij. Hij is aanwezig ook wanneer wij twijfelen bij de ontmenselijking van het leven. Waar was God in Auschwitz, te midden van de vernietigingskampen? Waar was God in Gaza, te midden van verwoesting en uitzichtloosheid? Daar klinkt de vraag naar zijn aanwezigheid in de diepste afgrond van menselijk lijden. Hij antwoordt met de gave van de Thora, het Woord van leven. Hij is aanwezig in het Woord dat richting geeft aan ons leven en samenleven. Niet in macht of triomf is Hij te vinden, maar in de stille trouw van wie blijft opstaan, in de stem die recht zoekt, in de handen die brood delen, in de ogen die de ander niet tot vijand maken, in de solidariteit van wie weigert weg te kijken. De Ene nodigt ons uit om de wereld door zijn ogen te zien.
Zelfs op de vierde dag
Kunnen wij de klimaatverandering nog ten goede keren? Komen wij niet te laat met de erkenning van de staat Palestina? Het is al de vierde dag. De derde dag van de opstanding is voorbij. Herstel lijkt onmogelijk. Jezus doorbreekt de verlamming. Uit zijn diepe emotie – tranen én heilige toorn – groeit de kracht om de dood te tarten. Hij roept op tot actie. Het is nooit te laat om de steen weg te nemen. Het is nooit te laat om obstakels te verwijderen. Zelfs op de vierde dag blijft de Ene ons nabij en hoort Hij ons schreeuwen om leven.
Trouw sterker dan verraad
Jezus zette zich in voor een samenleving in vrede en gerechtigheid waarin ieder tot zijn recht komt. Zijn keuze van de twaalf verwijst naar dit visioen. Maar Judas, één van hen, geeft Jezus over en verraadt zo het visioen. Jezus daarentegen geeft zichzelf. Hij deelt brood en wijn. Hij kiest niet voor macht, maar voor overgave, niet voor verraad, maar voor trouw. Hier ontstaat een tegenbeweging: een gemeenschap die weigert uiteen te vallen, die trouw blijft aan de roeping tot vrede en gerechtigheid. Deze tegenbeweging herkennen we bij partners van Broederlijk Delen. Zij zetten zich in voor agro-ecologie, voor het behoud van hun leefomgeving en voor de verdediging van mensenrechten. Zij blijven trouw aan dit project, ook als dat hun leven bedreigt.
Opstanding en nieuw leven
De vasten nodigt uit om los te komen van wat vanzelfsprekend lijkt. Durven wij onze privileges loslaten, onze vanzelfsprekende consumptie? Durven wij kijken met de ogen van de Ene? De vluchteling niet zien als bedreiging, maar als mens; de aarde niet als grondstof, maar als schepping die ons draagt. De Ene, God van bevrijding, is aanwezig op de Sinaï en in de opstanding. Zijn Woord geeft kracht om op te staan, ook wanneer wanhoop ons verlamt. De vasten en de ramadan zijn meer dan rituelen. Ze zijn een oefening in hoop, een weg naar bevrijding. Ze nodigen ons uit om stenen weg te rollen, muren af te breken en samen te bouwen aan een gemeenschap die leeft in vrede en gerechtigheid. In een kantelende wereld is dit de kern van ons geloof: zelfs op de vierde dag, voorbij alle hoop, is nieuw leven mogelijk. Daarom roept Broederlijk Delen ons op tot de 25%-revolutie: met één mens op vier kunnen wij de dood overwinnen en opstaan tot leven.